ट्रायम्फ मोटरसाइकल

ट्रायम्फ मोटरसाइकल्स लिमिटेड, इंग्ल्याण्डको हिन्क्ली, लेस्टरशायरमा मुख्यालय रहेको एक प्रतिष्ठित बेलायती ब्रान्ड हो, जुन विश्वकै सबैभन्दा पुराना र प्रशंसित मोटरसाइकल उत्पादकहरू मध्ये एक हो। सन् १९०२ मा स्थापना भएको ट्रायम्फले युद्ध, दिवालियापन, र बजारको उतारचढावको शताब्दी लामो यात्रा गर्दै आजको प्रिमियम मोटरसाइकल क्षेत्रको अग्रणी कम्पनीको रूपमा आफूलाई स्थापित गरेको छ। बोनिभिल, टाइगर, र रकेट ३ जस्ता मोडलहरूका लागि चिनिएको ट्रायम्फले परम्परालाई आधुनिक प्रविधिसँग मिसाएर विश्वभरका राइडरहरूलाई आकर्षित गर्दै आएको छ।

प्रारम्भिक वर्ष

ट्रायम्फको सुरुआत १८८५ मा भएको थियो, जब जर्मन आप्रवासी सिगफ्रिड बेटम्यानले कोभेन्ट्री, इंग्ल्याण्डमा एस. बेटम्यान एण्ड कम्पनी स्थापना गरे, जसले प्रारम्भमा साइकलहरू आयात गर्थ्यो। १८८९ सम्ममा उनले ट्रायम्फ ब्रान्ड अन्तर्गत आफ्नै साइकलहरू उत्पादन गर्न थाले। सन् १९०२ मा ट्रायम्फले पहिलो मोटरसाइकल सार्वजनिक गर्‍यो—२.२ हर्सपावरको बेल्जियन मिनेर्वा इन्जिन जडित साइकल। सन् १९०५ मा ट्रायम्फले आफ्नै ३ एचपी इन्जिन विकास गर्‍यो, जसको उच्च गति ५० माइल प्रति घण्टा थियो, र सन् १९०७ सम्ममा वार्षिक उत्पादन १,००० युनिट पुगेको थियो।

१९१० को दशकमा ट्रायम्फको लोकप्रियता चुलिएको थियो, विशेषगरी पहिलो विश्वयुद्धमा जब बेलायती सेनाले ३०,००० भन्दा बढी "ट्रस्टी ट्रायम्फ" मोडल एच (४९९ सीसी सिङ्गल सिलिन्डर) अर्डर गर्‍यो। सन् १९२३ को मोडल पी, एक ४९४ सीसी साइड-भाल्व मोटरसाइकल, £४२ को सस्तो मूल्यमा आएको थियो, जसले पहिलो वर्षमै ३०,००० युनिट बिक्री गर्‍यो। १९३० को दशकमा डिजाइनर भ्याल पेजको नेतृत्वमा ट्रायम्फले ६/१ नामक ६५० सीसी पेरालल ट्विन जस्ता प्रविधियुक्त मोडलहरू ल्यायो, जसले ब्रान्डको ट्विन-सिलिन्डर युगको सुरुवात गर्‍यो।

सुनौलो युग

१९५० र १९६० को दशक ट्रायम्फको सुनौलो युग रह्यो, जसको श्रेय डिजाइनर एडवर्ड टर्नरलाई जान्छ। उनले १९३७ मा ४९८ सीसी स्पीड ट्विन डिजाइन गरे, जुन हलुका र उच्च प्रदर्शन दिने पेरालल ट्विन थियो। यसकै सफलता पछि १९५० मा ६४९ सीसी र ३४ बीएचपीको थन्डरबर्ड सार्वजनिक गरियो, जुन मार्लोन ब्रान्डो अभिनीत The Wild One (१९५३) मा देखिएपछि सांस्कृतिक प्रतीक बन्यो। १९५९ को बोनिभिल T120, ट्रायम्फको गति कीर्तिमानको साक्षी बनाएको बोन्निभिल साल्ट फ्ल्याट्सको नामबाट नामाकरण गरिएको थियो, र यसको ४६ बीएचपी ट्विन कार्ब इन्जिन र आकर्षक डिजाइनले रेट्रो बाइकरहरू र क्याफे रेसरहरूमा लोकप्रियता कमायो।

जनी एलनको २१४.४ माइल प्रति घण्टाको गति (१९५६) र ट्रायम्फको आइल अफ म्यान टीटी सफलता ब्रान्डको रेसिङ् इतिहासका महत्वपूर्ण पाटाहरू थिए। तर जापानी ब्रान्डहरू, विशेषगरी होंडा, सस्तो र भरपर्दो मोटरसाइकलहरू लिएर आएपछि ट्रायम्फको बजार कमजोर बन्दै गयो। सन् १९७० को दशकसम्ममा मर्डिन कारखाना आर्थिक संकट र श्रमिक आन्दोलनबाट ग्रसित भयो। १९७३ मा ट्रायम्फ नर्टनसँग गाभिएर "नर्टन-ट्रायम्फ" बन्यो, तर यो सहकारीले पनि १९८० सम्ममा दैनिक १,००० युनिट मात्र उत्पादन गरिरहेको थियो, जब कि होंडाले ५,००० दैनिक उत्पादन गरिरहेको थियो।

दिवालियापन र जोन ब्लोरद्वारा पुनरुत्थान

१९८३ मा ट्रायम्फ दिवालिया भयो र मर्डिन कारखाना बन्द। त्यसपछि बेलायती सम्पत्ति व्यवसायी जोन ब्लोरले £१,५०,००० मा ट्रायम्फको नाम खरिद गरे र हिन्क्लीमा ट्रायम्फ मोटरसाइकल्स लिमिटेड स्थापना गरे। ब्लोरले £८० मिलियन लगानी गर्दै आधुनिक निर्माण सुविधा स्थापना गरे र मोड्युलर डिजाइनमा ध्यान दिए। सन् १९९० को कोलोन मोटरसाइकल शोमा ट्रायम्फले ट्रफी, डेटोना, र ट्राइडेन्टजस्ता छवटा नयाँ मोडलहरू प्रस्तुत गर्‍यो, जसले ट्रायम्फलाई विश्व बजारमा पुनःस्थापित गर्‍यो।

१९९० को दशकमा ट्रायम्फले युरोप, अमेरिका, र एसियामा पुनः निर्यात विस्तार गर्दै १९९५ मा १२,००० मोटरसाइकल उत्पादन गर्‍यो। १९९७ को T595 डेटोना (९५५ सीसी ट्रिपल) ले डुकाटी ९१६ जस्ता सुपरबाइकहरूसँग प्रतिस्पर्धा गर्‍यो। २००१ मा पुनःप्रस्तुत गरिएको बोनिभिल (८०० सीसी ट्विन) ले रेट्रो-मोडर्न ट्रेन्डलाई अपनायो, जसमा इन्धन इन्जेक्सन र आधुनिक सस्पेन्सन थिए। ब्लोरको थाईल्याण्डको चोन्बुरीमा र बेलायतमा तीन कारखाना निर्माण लगानीले सन् २०२३ सम्म ट्रायम्फलाई वार्षिक ६७,००० युनिट उत्पादन गर्न सक्षम बनायो, जसको ८५% ५० भन्दा बढी देशमा निर्यात गरिन्छ।

आधुनिक मोडल

ट्रायम्फको हालको पोर्टफोलियो तीन भागमा विभाजित छ: Modern Classics, Roadsters, र Adventure।

Modern Classics: बोनिभिल T120 (१,२०० सीसी, ७९ बीएचपी), स्पीड ट्विन १२००, र स्क्र्याम्ब्लर १२०० जस्ता मोडलहरूमा ABS, ट्र्याक्सन कन्ट्रोल र राइड-बाइ-वेयर जस्ता प्रविधिहरू छन्। सन् २०२४ को T120 मा सुधारिएको ब्रेक र १०,००० माइलसम्मको सर्भिस अन्तराल छ।

Adventure Series: टाइगर ९०० GT (८८८ सीसी, ९४ बीएचपी) र टाइगर १२०० (१,१६० सीसी, १४८ बीएचपी) मा कर्नरिङ ABS, हिटेड ग्रिप्स जस्ता सुविधा छन्, र यो BMW GS श्रृंखलासँग प्रतिस्पर्धा गर्छ।

Roadsters: स्ट्रीट ट्रिपल ७६५ (१२३ बीएचपी) र स्पीड ट्रिपल १२०० RS (१७७ बीएचपी) हलुका र गतिशील छन्। रकेट ३ मा २,४५८ सीसीको इनलाइन-थ्री इन्जिन छ जसले १६५ बीएचपी र २२१ एनएम टर्क दिन्छ—विश्वकै ठूलो प्रोडक्सन मोटरसाइकल इन्जिन।

सन् २०२४ का स्पीड ४०० र स्क्र्याम्ब्लर ४००X (३९८ सीसी सिङ्गल) युवा राइडरहरूलाई लक्षित गरी £४,९९५–५,५९५ मूल्यमा ल्याइएका छन्, जसले भारत लगायत नयाँ बजारमा ट्रायम्फलाई स्थापित गराउँदैछ।

रेसिङ् र समुदाय संलग्नता

२०१९ देखि ट्रायम्फले मोटो२ प्रतिस्पर्धामा ७६५ सीसी ट्रिपल इन्जिन आपूर्ति गर्दै आएको छ। २०२४ को TF 250-X को साथमा अफ-रोड मोटक्रसमा पनि सहभागिता सुरु भएको छ। The Distinguished Gentleman’s Ride, सन् २०१२ देखि सञ्चालनमा आएको, ट्रायम्फले प्रायोजन गर्ने च्यारीटी राइड हो जसमा २०२३ मा ११२,००० भन्दा बढी सहभागी थिए। अनलाइन समुदायहरूमा बोनिभिलको सौन्दर्य र रकेट ३ को शक्ति प्रशंसा गरिन्छ।

चुनौती र भविष्य

BMW, Ducati र Yamaha जस्ता प्रतिस्पर्धीहरूले प्रविधिमा अगाडि रहेकाले ट्रायम्फलाई दबाब छ। सुरुका हिन्क्ली मोडेलहरूमा फ्रेममा करकस लाग्ने समस्याहरू थिए, जुन सुधार गरिए। ब्रेक्जिटपछि बढेको लागतलाई ट्रायम्फले थाई कारखानाबाट सन्तुलनमा ल्याएको छ। भविष्यतर्फ ट्रायम्फले विद्युतीय मोटरसाइकलमा लगानी गर्दै TE-1 प्रोटोटाइप विकास गरेको छ, जसले ०–६० माइल/घण्टा ३.६ सेकेन्डमा र १३० माइलको दायरा दिन्छ। सन् २०२७ सम्ममा यसको उत्पादन संस्करण अपेक्षित छ। भारतमा बजाज अटोसँगको सहकार्यले ट्रायम्फलाई मिडवेट सेग्मेन्टमा मजबुत बनाउँदैछ।

काठमाडौँ।नेपाल लेयर्स कुखुरापालक सङ्घले अण्डाको फार्म समर्थन मूल्य पुनः बढाएको छ। सङ्घको बैठकले आजैदेखि लागू हुने गरी नयाँ दररेट तय गरेको हो, जसअनुसार एक्सएल (XL) अण्डाको मूल्य प्रतिक्रेट ५६० रुपैयाँ पुगेको छ।नयाँ मूल्यसूची अनुसार ठूलो अण्डा प्रतिक्रेट ५४५ रुपैयाँ, मध्यम ५१५ रुपैयाँ र सानो अण्डा प्रतिपेटी तीन हजार रुपैयाँ कायम

सामग्रीको तालिका