नरदेव पाण्डे नेपाली साहित्यमा केवल पत्रकारिता र प्रकाशनमा मात्र संलग्न थिएनन्, उनी एक कुशल लेखक र कवि पनि थिए। उनले कवि मोतीराम भट्टको सचित्र चरित्र वर्णन नामक मोतीराम भट्टको जीवनी लेखे। यो जीवनी मोतीराम भट्ट, जो पाण्डेका भतिजा थिए, उनको जीवन र काव्यिक योगदानलाई चिनाउने महत्वपूर्ण कार्य थियो। पाण्डेले यो जीवनी मृगेन्द्र शम्शेर जङ्गबहादुर राणाको सहयोगमा लेखेका थिए, जसको प्रकाशन कार्य सन् १९२५ (१९८२ बी.स.)मा सम्पन्न भएको थियो।
पाण्डेले अन्य काव्य र गद्य रचनाहरू पनि लेखेका छन्। उनका केही प्रमुख रचनाहरूमा:
श्री गणेश सरस्वती स्तोत्र (१९५० बी.स.)
बीरबल चतुरी (१९५६ बी.स.)
अध्भुत मिलाप (१९५८ बी.स.)
मेरिना चरित्र (१९५९ बी.स.)
शंखमूल यात्रा (१९५९ बी.स.)
चन्द्रभाटी प्रकाश (१९६२ बी.स.)
यसैगरी, पाण्डेले धार्मिक, सांस्कृतिक र साहित्यिक क्षेत्रका विभिन्न विषयमा लेख लेखेका थिए, जसले नेपाली समाजको चिन्तन र विचारमा सकारात्मक प्रभाव पार्यो।