रुद्र शम्शेर १९३४ देखि १९५१ सम्म लगातार पल्पा जिल्लाको तैनाथवाला रहनुभयो। यस लामो अवधिमा उहाँले स्थानीय प्रशासनलाई व्यवस्थित, शान्त र अनुशासित बनाउन सफल हुनुभयो। तैनाथवालाको जिम्मेवारी निकै व्यापक थियो – यसमा न्यायिक मामिला, कर संकलन, कानून व्यवस्था, स्थानीय विवाद समाधान, सैनिक संरचना र राज्यका आदेशहरू कार्यान्वयन गर्ने काम पर्थ्यो। यसले गर्दा तैनाथवाला पद केवल प्रशासकीय मात्र नभई अर्धसैनिक र अर्धन्यायिक जिम्मेवारी भएको देखिन्छ।
उहाँको कार्यकाललाई पल्पाको प्रशासनिक इतिहासमा स्थायित्वको प्रतीक मानिन्छ। उहाँले कडाइका साथ कानून लागू गर्नुभयो, जसले गर्दा अपराध नियन्त्रण भयो र स्थानीय जनजीवनमा शान्ति कायम रह्यो। साथै, उहाँले आर्थिक प्रशासनलाई व्यवस्थित बनाउन प्रयास गर्नुभयो, जसले स्थानीय अर्थतन्त्रलाई स्थायित्व दियो।
१९५१ मा नेपालमा प्रजातान्त्रिक आन्दोलन सफल भएपछि राणा शासन अन्त्यतिर धकेलियो। यससँगै परम्परागत प्रशासनिक संरचना, जसमा “तैनाथवाला” जस्तो पद पनि पर्दथ्यो, खारेज गरियो। यसरी रुद्र शम्शेर नेपालको इतिहासमा अन्तिम तैनाथवाला बन्नुभयो। यसले उहाँको जीवनलाई एक ऐतिहासिक मोडमा पुर्यायो, जहाँ उहाँको नाम प्रशासनिक सुधार र पुरानो संरचनाको अन्तिम प्रतीकका रूपमा स्मरण गरिन्छ।