जगदीश घिमिरे मात्र सामाजिक कार्यकर्ता होइन, एक प्रख्यात लेखक र राजनीतिक विश्लेषक पनि थिए। उनले नेपाली राजनीति र समाजका विविध आयामहरूमा गहिरो अध्ययन र विश्लेषण गरेका छन्। उनका लेखहरू र राजनीतिक टिप्पणीहरू नेपाली पत्रकारिता र विचार क्षेत्रका महत्वपूर्ण योगदान मानिन्छन्।
उनले नेपाली साहित्यमा उपन्यास, कथा संग्रह, नाटक र जीवनी लेखेका छन्। उनका कृतिहरूमा समाजको संवेदनशील पक्षलाई उठान गरिएको छ। उनले आफ्नो उपन्यास लिलाम (२०२७ BS) बाट साहित्य क्षेत्रमा प्रवेश गरे। यसले सामाजिक विकृतिहरूको चित्रण गरेको छ।
उनका अरू प्रमुख कृतिहरूमा सबिती (२०३२ BS), बरडी, साकस, र सन्तान नाटक समावेश छन्। यी सबै कृतिहरूले नेपाली समाजका समस्याहरू र मानवीय संवेदनालाई उजागर गर्छन्।
उनले आफ्नो जीवनमा भोगेका चुनौतीहरू र अनुभवहरूलाई पनि लेखन मार्फत व्यक्त गरेका छन्। उनको जीवनी अन्तर्मनको यात्रा (२०६४ BS) धेरै चर्चित छ। यो कृति उनले क्यान्सरको उपचारको क्रममा लेखेका थिए र यसले जीवन र मृत्युका गहिरा अर्थहरूलाई समेटेको छ।